Ž. B.
Žiri NIN-ove nagrade saopštio je najuži izbor u koji je ušlo pet romana, a među naslovima koje su izabrali Milena Đorđijević, Žarka Svirčev, Violeta Stojmenović, Tamara Mitrović i Goran Korunović (predsednik) nalazi se i “Autosekcija” Kikinđanina Srđana Srdića, u izdanju Partizanske knjige.
Pored Srdićevog dela u najužem izboru su i romani “Pesma o tri sveta” Vladimira Pištaloa, u izdanju Agore, “Poslije zabave” Steva Grabovca (Imprimatur), “Pakrac” Vladana Matijevića (Laguna) i “U zemlji Franje Josifa Ljubomira Koraćevića (Književna opština Vršac).
“Koliko ste puta u izlogu knjižare uočili koricu na kojoj stoji rečenica: ‘Najuži izbor za NIN-ovu nagradu’… Bez sumnje, ona svedoči o značaju priznanja, podsećajući koliko čitaoce – toliko ponekad i pisce – da je ovde zapravo reč o najboljim romanima objavljenim tokom prošle godine na srpskom jeziku, po mišljenju četiri kritičarke i jednog kritičara. Tu činjenicu često zagluši buka uvek dobrodošlih polemika. Takođe, važeći pravilnik nalaže da priznanje mora da se dodeli i da ne mogu da ga podele dva autora. Kao svojevrsna uteha „našoj poroti“ – kako su na stranicama ovog nedeljnika umeli da nazovu žiri tokom pedesetih i šezdesetih – ostaje možda jedino vest da je Akademija Gonkur prilikom izbora svog laureata nedavno ponavljala poslednje glasanje čak četrnaest puta”, piše NIN-ov novinar Mića Vujičić o odluci žirija i podseća da će ime 70. dobitnika NIN-ove nagrade za roman godine biti poznato u ponedeljak, 29. januara, oko podneva.
Romani Srđana Srdića već su ulazili u uži izbor za nagradu NIN-a: “Mrtvo polje” 2010. godine, “Satori” 2013. i “Ljubavna pesma” pre četiri godine, a ovoga puta konačno i u najuži izbor.
Za Srdićevo delo u poslednjem broju NIN-a se kaže da je “zavodljiva igra kojom upravlja zlovoljni, gunđavo duhoviti narator, spreman na svakojake nepodopštine da bi ispričao sve što ga tišti”.
“Roman Srđana Srdića o pisanju romana, autofikcija čiji je glavni junak Srđan Srdić, pisac koji sebi daje zadatak da napiše knjigu ‘od dvesta hiljade karaktera s razmacima’, prikazuje i komentariše sebe u tom procesu i završava pisanje ispunjavanjem zadate norme”, piše u NIN-u.
Srđan Srdić je rođen 1977. godine u Kikindi, doktor je književnosti i srpskog jezika, zaposlen skoro dve decenije u kikindskoj Gimnaziji, a radi i kao urednik, izdavač, predavač kreativnog čitanja i pisanja, književni kritičar i rukovodilac Regionalnog centra za talente “Dušan Vasiljev”.
Autor je romana “Mrtvo polje” (2010), “Satori” (2013), “Ljubavna pesma” (2019) i najnovijeg “Autosekcija”, te zbirki priča “Espirando” (2011) i “Sagorevanja” (2014) i knjige eseja “Zapisi iz čitanja” (2014).
Dobitnik je književnih nagrada “Ulaznica” (2007), “Laza Lazarević” (2009), “Biljana Jovanović” (2012), “Edo Budiša” (2012), kao i stipendije iz Fonda “Borislav Pekić” (2010). Srdićevi tekstovi i knjige su na engleski, nemački, ukrajinski, makedonski, rumunski, slovenački, albanski i mađarski jezik.
Sa Vladimirom Arsenićem vodi izdavačku kuću Partizanska knjiga, sa sedištem u Kikindi. Stalni je saradnik Kikindskih. Živi u Mikronaselju, pored Kikinde.
